تاداو آندو برنده ي جايزه ي Pritzker Architecture در سال 1995 در
Trianon & Chatea de Versailles Grand
تاداوآندو در سال 1941 در اوساكاي ژاپن به دنيا آمد . در سال 1995 به عنوان هجدهمين برنده ي جايزه ي معمار پريتزكر انتخاب شد. معرفي رسمي وي در 22 مي در قصر Grand Trianonدر Versailles در فرانسه بود .
آقاي Jay A . Pritzker ، نماينده ي بنياد Hyatt جايزه ي پريتزكر را در سال 1979 بنا نهاد كه شامل 100000 $ جايزه است.
آندو ، سومين معمار ژاپني است كه اين جايزه را دريافت مي كند. Kenzo Tange اولين نفر در سال 1987 و در Fumihiko Maki سال 1993، كه اين يك علامت ماندگار كشوري را در معماري مدرنيست قرن بيستم تثبيت كرد . اين افتخار بزرگي براي كشور ژاپن است زيرا كه مسير اصلي آن ، قبلا اكثرا در انحصار آمريكايي ها و اروپايي ها بود .
آقاي پريتزكردر يك بيانيه به نقل از داوران مسابقه، معماري آندو را مجموعه اي از تركيبات هنري شگفت انگيز در فرم و فضا توصيف مي كند كه هر دوآنها در خدمت و القاي يك لحظه ي غير قابل پيش بيني براي شخصي است كه از ميان ساختمان هاي وي عبور مي كند .پريتزكر انتخاب داوران را تصديق مي كند و مي گويد:" آندو پروژه هايش را به عنوان مكان هاي مسكوني نه طراحي هاي انتزاعي در فضاهاي طبيعي نما تصورمي كند. تعجبي ندارد كه او اغلب به وسيله همتاهاي حرفه اي خودش و كارشناسان به عنوان يك ساختمان ساز ارجاع داده مي شود تا يك معمار، كه تأييد مي كند چقدر وي به طور جدي صنعت را در طراحي هاي خودش در نظر مي گيرد.
Billy Lacy مديراجرايي اعضاي بين المللي داوران كه فرد برجسته را هرسال انتخاب مي كند ، اشاره كرد به يك نقل قول رسمي از طرف هيأت داوران كه بيان مي كند : " آندو كارهاي اساسي خارق العاده اي انجام داده است. تصورات قوي دروني او، هر گونه جنبش ، تفكرات فلسفي و روش هاي متداول را رد مي كند و ساختمان هايي را مرتبط با فرم و موقعيت و نوع زندگي اي كه در آن جاري خواهد شد ، خلق مي كند."
Lacy ، كه خودش معمار و رييس دانشگاه ايالت نيويورك در Purchase است،به طورموشكافانه اي بيان كرد: " فلسفه ي كليدي معماري آندو ، خلق مرزهايي است در جايي كه او مي تواند محدوده هاي دروني رابه وجود آورد و اين فضا ها را در يادها نگه دارد . جايي كه مردم مي توانند به نور ، سايه ، باد و آب وابسته باشند ، دور از سر و صدا و هرج و مرج شهري اطراف . "
آندو از سن 10-17 سالگي در يك كارگاه نجاري كار مي كرد . وي اغلب به ساخت مدل هاي چوبي از كشتي و هواپيما مي پرداخت . او صنعت و ساختار سنتي چوبي ژاپني را از يك نجار كه مغازه ي او در خيابان مقابل خانه شان بود ، فرا گرفت . اين پيشينه ي ذهني ، منجر به ساخت يكي از شاخص ترين ساختمان هاي وي كه به طوركلي از چوب ساخته شده به نام :" "The Japanese Pavilion for Expo 92 در اسپانيا شد .
از سال 1962-1969 ، در دهه ي 20 سالگي ، آندو تصميم به يادگيري خودآموز مستقيم معماري گرفت كه او را به خارج از ژاپن براي مشاهده ي معابد ، مقابر وtea houses ، به اروپا ، آفريقا و آمريكا برد .او معماري را با رفتن و ديدن ساختمان هاي واقعي و مطالعه ي كتاب هايي در مورد كارهاي معماراني از قبيل : لوكوربوزيه ، لودوينگ ميس ون در روهه ، آلوار آلتو ، فرنك لويد رايت و لويي كان ياد گرفت .وي قبل از بازگشت به اوساكا در سن 28 سالگي و باز كردن دفترش : tadao ando architect & associates" " به عنوان Visiting Professor در دانشگاه هاي Columbia , Harvard , Yale , Tokyo بوده است .
تقريباً همه پروژه هاي وي ، از بتن عريان به عنوان ماده اوليه ساخته شده اند . او براي به دست آوردن بتن نرم تميز و كامل براي ساختمان هايش ، به دقت زيادي در ساخت و قالب گيري فرم هاي بتني نياز دارد.
اكثر پروژه هاي آندو در ژاپن قرار دارند، به طور متمركز در اوساكا ، جايي كه او به دنيا آمده بزرگ شده و هم اكنون زندگي و كار مي كند. علاوه بر يك سري ساختمان هاي مذهبي ، وي موزه ها ، ساختمانهاي تجاري كه شامل ادارات ، كارخانجات و مراكز خريد مي باشد ، طراحي كرده است. به هرحال خط مشي حرفه اي او با پروژه هاي مسكوني شروع شد.
يكي از اولين كارهاي وي ، يك خانه رديفي كوچك در سال 1977 در سكونت گاه بومي خودش اوساكا بود، Asuma House ناميده شد كه جايزه بزرگ انجمن معماري ژپن را درسال 1979 دريافت كرد. وي يك سري خانه هاي عمده - براي خانواده هاي پرجمعيت و كم جمعيت- اغلب با كاربري تجاري – مسكوني به خوبي مجموعه هاي آپارتماني اش طراحي كرده است.
يكي از مهمترين پروژه هاي مسكوني وي ، Rokko Housing نام دارد كه در دو فاز انجام شده است.
اولي شامل 20 واحد ، هر كدام با يك تراس اما از نظر ابعاد و طرح متفاوت . دومي ، شامل پنجاه واحد است كه درسال 1993 به پايان رسيد. در حالي كه واحد ها از بيرون يك شكل به نظر مي رسند، قسمت داخلي هر كدام منحصر به فرد است.واحد ها ساخته شده از بتن مسلح و اسكلت سخت دريك تپه شيب دار 60 درجه قرار گرفته اند. با يك چشم انداز از Osaka Bay و يك سري وسايل تفريح و آسايش مانند استخر هاي شنا و بازارهايي را در پشت بام فراهم آورده است. آندو جايزه ي Japan Culturar Design را در سال 1983 براي اين پروژه دريافت كرد.
پروژه مسكوني ديگر آندو ، خانه سه طبقه Ishihara در اوساكا مي باشد. يك ساختمان با ديوار هاي بتني باربر و يك حياط مركزي واحد كه به وسيله پوسته هاي بلوك هاي شيشه اي محصور شده است.
خانه Horiuchi ، يك اقامت گاه سه طبقه ديگر است كه از ديوارهايي با بلوك شيشه اي به عنوان صفحات آزادي بين خانه و سر وصداي خيابان استفاده كرده است.
او به ساخت اقامتگاه هاي خود ادامه داد ، با حسي نسبت به مكان هاي مقدس. اما او محدوده خود را براي در برگرفتن انواع ساختارهاي ديگر هم گسترش داد. بعضي از اين راه كارهاي جديد شامل : كليساي نور و كليساي روي اب براي پيروان مسيحي و معبد برجسته Buddhist Water كه پله آن از درون درياچه نيلوفر آبي رسوخ مي كند. موزه بچه ها در Hyogo و موزه جنگل و آرامگاه ها در Kumamoto ، نمونه هاي شاخصي از استفاده پله در فضاي زير زمين است.
در سال 1993 ، آندو جايزه Japan Art Academy را دريافت كرد.
در سال 1992، جايزه Carlsberg را دردانمارك دريافت كرد و به افتخارات قبلي كه دريافت كرده بود اضافه شد كه شامل مدال طلاي معماري آكادمي فرانسه در سال 1989 شد.
مدال Alvar Aalto در سال 1985 .
جايزه Mainichi Art در سال 1987 براي نمازخانه در Mt.Rokko .
جايزه يادبود Arnold W.Brunner و جايزه Japanese Ministry of Educator براي تشويق استعداد هاي جديد در هنر هاي زيبا در سال 1986 .
آندو مرد افتخاري" "the American Academy and the Institute of Arts and Letters است.
Japan Pavillion, Expo '92, Sevilla, Spain

Church of Light

Water Temple

محدثه خواجویی
khajui@govashir.com
مراجعه به ادامه مطلب
ادامه مطلب
نوشته شده توسط علی در جمعه بیست و سوم فروردین 1387 و ساعت 9:8 قبل از ظهر