X
تبلیغات
معمار - رنزو پیانو

معمار

تحقیق های معماری

رنزو پیانو

رنزو پیانو (Renzo Piano) معمار مشهور ایتالیایی در 1937 در شهرجنوا(Genova)

ایتالیا بدنیا آمد.

تحصیلات خود را در پلی‌تکنیک میلان انجام داد و از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۷ با ریچارد راجرز در طراحی مرکز پمپیدو همکاری داشت.رتب از پروژه های ساختمانی پدرش بازدید می کرد که این بازدید ها تجربه های علمی و کارآمدی را برای او به ارمغان آورد. پدر، چهار عمو و برادرش همه پیمانکار ساختمانی بودند.

از آثار بزرگ این معمار مشهور ایتالیایی می توان به :


ساختمان تأسیسات شرکت اتومبیل سازی فیات FIAT در شهر تورینو ایتالیا

استادیوم فوتبال شهر باری ایتالیا

مرکز فرهنگ و هنر جرج پمپیدو (Centre Pompidou) در پاریس

فرودگاه شهر Osaka ژاپن

Potsdamer Platz پوتز دامر پلاتز در شهر برلین آلمان

مجموعه برج های سیدنی استرالیا

ساختمان مرکز علم و تکنولوژی ملی هلند در شهر آمستردام

ساختمان آکادمی علوم ایالت سانفرانسیکو آمریکا

مجتمع ورزشی راوانا

ایستگاه مترو جنوا

پایانه مسافربری کانسای

مرکز طراحی مرسدس بنز در اشتوتگارت

و..

که تنها تعدادی از مجموعه پروژه های انجام شده اش میباشد، اشاره کرد.

در ضمن این معمار مشهور پروژه هایی نیز در دست اجراء دارد که مهم‌ترین آنها به گفته وی ساخت برج 420 متری با گنجایش 15000 نفر بر روی رودخانه تایمز لندن می باشد که بلندترین برج اروپا خواهد بود و دارای موزه ، مجموع هتل ها ، واحد های مسکونی و رستوران باشد.

 

از دیگر کارهای او می توان به مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو

مرکز ژرژ پمپیدو (به انگلیسی: Centre Georges Pompidou) نام مؤسسه هنری و فرهنگی است که در سال ۱۹۷۷ به‌نام ژرژ پمپیدو رئیس‌جمهور فرانسه در پاریس برپا شد.

این مرکز شامل یک کتابخانه عمومی بزرگ و موزه ملی هنر مدرن است. نمایشگاه‌های هنری و فرهنگی نیز همیشه در آن برپا است.

طرحی از نمای مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو
طرحی از نمای مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو

ویژگی ظاهری مهم این مرکز معماری بی‌همتا و جنجال برانگیز ساختمان آن است. این ساختمان را رنزو پیانو و ریچارد راجرز طرح کردند. در این طرح تمام لوله‌کشی‌ها و کانال‌های تهویه‌هوا و سیم‌کشی برق در بیرون ساختمان ودر معرض دید قرار دارد. حتی تیرها و ستون‌های سازه ساختمان نیز همگی دیده می‌شود. منتقدان آن را به انسانی شبیه دانسته‌اند که دل و روده‌اش بیرون از بدن قرار دارد.

میدان استراوینسکی در کنار ساختمان این مرکز با مجموعه‌ای از تندیس‌های متحرک در میان و کنار یک استخر آب جلوه دیگری از هنر مدرن را به بازدیدکنندگان عرضه می‌کند.

بنیاد پژوهش و هماهنگی موسیقی و آکوستیک نیز بخشی از این مرکز است.پاریس، سال ۱۹۶۹ زمان اتمام بزرگ‌ترین پروژه فرهنگی هنری فرانسه: «مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو» اثری تا آن زمان منحصر به فرد که به وسیله دو تن از معماران جوان اروپایی یعنی رنزو پیانو و ریچارد راجرز طراحی و ساخته شد. مرکز ژرژ پمپیدو واجد خصوصیاتی کاملاً استثنایی است. کانونی چند منظوره که شامل موزه ملی هنرهای مدرن، مرکز طراحی صنعتی، اداره توسعه فرهنگی و دو ارگان مهم دیگر یعنی کتابخانه عمومی مرجع و موسسه پژوهش‌های تطبیقی آکوستیک موسیقی IRCAM است.ژرژ پمپیدو رئیس جمهوری وقت فرانسه پس از بنیانگذاری موسسه پژوهش‌های تطبیقی، مدیریت آن را به پیر بولز آهنگساز و مولف پیشروی فرانسوی سپرد. اندیشه ابتدایی بولز در موسسه، گسترش پژوهش در زمینه منابع نوین صوتی، آموزش آزاد و کمک به شکوفایی نسل جوان آهنگساز بود.

افتخارات :

  • عضویت افتخاری جامعه معماران آمریکا ، آمریکا ، 1981
  • مدال طلا از انستیتو سلطنتی معماران بریتانیا ، انگلستان ، 1989
  • جایزه  Cavaliere di Gran Croce   از هیئت دولت ایتالیا ، رم ، ایتالیا ، 1989
  • جایزه کیوتو ، ایناموری فوندیشن ، کیوتو ، ژاپن ، 1990
  • عضویت افتخاری دانشکده هنر و تحقیقات آمریکا ، آمریکا ، 1994
  • از طرف یونسکو به عنوان سفیر معماری حسن نیت معرفی شد  ، 1994
  • جایزه میکل آنژ از رم ، ایتالیا ، 1994
  • جایزه اریز موز  ، آمستردام ، هلند ، 1995
  • جایزه معماری پریتزکر ،  کاخ سفید ، واشینگتن ، آمریکا ، 1998
  • معمار دانشکده ملی سن لوکا ، رم ، ایتالیا ، 1999
  • مدیر کل مرکز ملی de la Légion d’Honneur ، فرانسه ، 2000
  • سلطان معماری ، ونیز ، ایتالیا ، 2000
  • جایزه لئوناردو ، رم ، ایتالیا ، 2000
  • جایزه وکسنر ،  مرکز هنر وکسنر ، کلومباس ، اوهایو ، آمریکا ، 2001

نوشته شده در سه شنبه هفتم اسفند 1386 ساعت 23:59 توسط علی + لینک ثابت